Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Μωρά στη Φωτιά: Μανιφέστο / Third Uncle



Γεννιόμαστε σα λύκοι και πεθαίνουμε σαν τα σκυλιά
κι η ζωή είναι εφιάλτης, σταματάει μονάχα όταν ξυπνάς
Έχω δει οργή και πόνο κι αμαρτία
μα μπορείς ν' ανακαλύψεις μόνος σου τον κόσμο

Ταξιδεύουμε για νέα εποχή
και θα ψάχνουμε για πάντα
κάτι που δεν βρίσκεται ποτέ
Μα-νι-φέ-στο

Γεννιέσαι, μεγαλώνεις και μετά πεθαίνεις
και μοιάζει να' ναι αδύνατο μα εγώ πιστεύω
παρόλα αυτά που ξέρω κάτι μας ενώνει
οι λύκοι που γλιτώσανε απ' το κυνήγι
και κατεβαίνουνε στην πόλη λυσσασμένοι

Ταξιδεύουμε για νέα εποχή
και θα ψάχνουμε για πάντα
κάτι που δεν βρίσκεται ποτέ
Μα-νι-φέ-στο

Στείλτε αυτό το μήνυμα στο δύο χιλιάδες
μη φοβάσαι για ότι έρθει
χόρεψε και κοίτα ίσια μπροστά
Μα-νι-φέ-στο

Ταξιδεύουμε για νέα εποχή
για μια νέα εποχή
με καινούργιους μύθους και ρυθμούς
Μα-νι-φέ-στο




Δε μιλάς, δε γελάς, δε φιλάς, δεν πονάς, δεν κουνιέσαι, δε γυρνάς
με κοιτάς μ' ένα βλέμμα ψυχρό, μ' ένα βλέμμα ψυχρό
τώρα εγώ τραγουδάω και μιλάω, σε φιλάω, σε πονάω, σε γαμάω, κουρασμένο μυαλό
κι όλα αυτά επειδή σε τρομάζει η επαφή, μ' έναν που' χει αισθανθεί γιατί κρύφτηκες εκεί
Μα η γνώση μου είναι ενοχή, η γνώση μου είναι ενοχή
H ζωή σου μία τρύπα πέφτεις μέσα και χτυπάς
Δε μιλάς, δε γελάς, κανένας τρόπος για να βγεις, κανένας τρόπος για να βγεις
μες το κελί σου ο αέρας χάνεται, πρήζονται τα μάτια σου μα πως ανασαίνεις, ανασαίνεις. Έι! Έι!
Μη φοβάσαι μωρό μου, ποτέ πια μη φοβάσαι, μη. Ω! Μη φοβάσαι, είμαι εδώ
Όπου κι αν πας θα 'μαι εδώ όταν έρχονται οι τοίχοι
Πάνω σου ματώνει το κορμί σου από τον πόνο, τον πόνο
Έχεις χάσματα στη σκέψη, το μυαλό σου πάει να σπάσει, αλλάζει το παρελθόν σου
Θετικό η παρουσία δίνει ο ένας στον άλλο την παρουσία του κι άλλο όταν μιλάς
δε θα χαθείς, θετικό η παρουσία δίνει ο ένας στον άλλο την παρουσία του κι άλλο όταν μιλάς
Δε θα χαθείς γιατί υστερία η ζωή μας βρωμερή και φριχτή χωρίς λόγο κανένα λόγο
και φριχτή και πλαστή σιχαμένη τρελή γεμάτη αμηχανία και πόνο χάνεσαι, χάνεσαι
Κι η μόνη ευκαιρία για να ζήσεις είναι να μιλήσεις, να μιλήσεις
Έλα και βγες και φώναξε τι είσαι ποιος είσαι, γιατί είσαι, τι ζητάς
με το θυμό που κρατάς, με το θυμό που κρατάς, να ανάψουν φωτιές στα κορμιά, στα κελιά, στα φτερά, στα
μυαλά
Για όλα αυτά που δεν είπες ποτέ που δεν είπες ποτέ
Θέλω ένταση την θέλω τώρα, τώρα αμέσως, θέλω ένταση, την παίρνω τώρα, τώρα αμέσως

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή μέσω email

Enter your email address:

Εγγραφή μέσω reader

Blog Widget by LinkWithin